News
woensdag 6 Juni 2007 - Bolswards Nieuwsblad
 
 
Reisverslag van de Schotse Kampioenschappen  November 2006
 
Donderdag 9 November

Was het zo ver alles klaar om op reis te gaan naar schotland. Alleen nog wachten op Alex die samen met mijn zou reizen. Rond 11 uur met de bus en trein naar schiphol. Op schiphol ging het alweer mis. Door een telefoontje vergat ik mijn hoedkoffer in te leveren en die moest dus mee als handbagage. Dus 3 stukken en geen 2. Dan maar een tas leeg maken en in die koffer proppen. Intussen was Barry Arbeider er ook bij gekomen, en met z’n 3en gingen we naar schotland. De vlucht was zonder problemen en na 1 uur en 20 minuten waren we er. Het weer viel wel mee. Het was net als in holland. We werden opgewacht (tot onze verbazing) door John Buis, die al 2  dagen eerder was gekomen met zijn zuster. John bracht ons samen met Dusty (de man van Rosie Gillespie) naar het caravanpark. Daar aangekomen gingen we naar de hoofdcaravan, waar Rosie was samen met Herman en Rija Valkenberg en Dorsey Napier. Na elkaar begroet te hebben, kregen Alex en ik de sleutel van onze caravan en gelijk eten en drinken mee.
 		  
  Aangekomen in de caravan bleek dat de fles shampoo van mijn kapot gegaan was in mijn koffer. En dus waren al mijn kleren onder de shampoo. Alles er uitwassen, Alex natuurlijk helemaal blauw van het lachen. Lekker begin van het weekend, was dik een uur bezig om alles er uit te krijgen en de caravan leek wel een kledingwinkel met alles wat te drogen hing. Na dit probleem redelijk opgelost te hebben gingen we met z’n allen uit eten bij de chinees. Daar liep het een beetje uit de hand en konden Alex en ik weer muziek gaan uitzoeken en de DJ’s spelen. na de chinees even naar een nacht winkel voor wat inkopen en toen maar naar de caravan om wat na te praten en het weekend te bespreken.


 
 
Vrijdag 10 november
 

Na redelijk vroeg opstaan gingen we met z’n allen naar het dorp om lekker wat te gaan winkelen. Helaas was het al echt schots weer geworden. Leek wel een november storm maar dan iets erger. Na het winkelen en eten bij Burgerking, moesten Alex en ik aan het werk. We gingen de zaal en de installatie verkennen. De zaal zag er goed uit met veel sfeer maar de installatie en het licht was een ramp. Na 2 uur lopen rommelen en veel bellen met de receptie voor mensen van het licht en een andere cd-speler hadden we het redelijk onder controle, alleen het licht bleef een ramp. Er bleven gewoon lampen knipperen, dus moest er gewoon een rij uit gezet worden. na een avond van vrijdansen en bekende begroeten en bij kletsen.

Gingen we naar de caravan om onze eigen party te geven. Neil Smith was er aangekomen en bleef ook bij ons slapen. Dus dat werd een latertje want er was weer veel te bespreken over muziek en dansen.



Zaterdag 11 november

7.30 ging de wekker af want om 9 uur ging de zaal open voor de wedstrijd. De wedstrijd verliep zonder problemen en Alex en ik hadden rustig de tijd om de avond voor te bereiden. Na weer gegeten te hebben in de Burgerking zijn we onze tartan outfit gaan halen. s’Avonds was het 'Tartan Madness Party'. Alex en ik in een zelf gemaakte kilt en geheel in oranje.

Eerlijk gezegd was het geen gezicht, maar het gaat om de lol. De Hollanders die aanwezig waren hadden zich natuurlijk verkleed, wij zijn nu eenmaal een gek volk. Maar Dusty versloeg iedereen in zijn originele schotse outfit. Later op de avond moest er gedanst worden voor de 'Braveheart Challenge'. Ik was de pineut en moest meedoen. Ik en dansen hahahahaha levensgevaarlijk. Kwam natuurlijk ook niet in de finale. Om 24.00 uur was DJ Alex jarig (hij werd 27 met 10 jaar ervaring) en dat moest natuurlijk gevierd worden eerst met lang zal hij leven en daarna met een After Party in de caravan. Lekker chinees gegeten en natuurlijk genoeg gedronken en veel gelachen.
 
Maandag 13 november
 

Maandag morgen 08.00 uur opstaan het is over we moeten weer naar huis.

Alles nakijken niets vergeten en past alles nog in de koffer. Rosie kwam ons ophalen en met een bus vol gingen we naar het vliegveld. Daar nog even met z’n allen wat gedronken en gegeten, en toen moesten we toch echt afscheid nemen van schotland. Na wat kleine problemen met de douane (ze dachten dat ik een bom in mijn laptop had).

 

De vlucht liep verders zonder problemen. Op schiphol had ik nog een verassing voor Alex. Ik had nog wat rum achter gehouden en als afscheid hebben we nog koude koffie gedronken op de terugreis in de trein. Het was voor Alex en mijn het leukste event wat we ooit gedraaid hebben en we komen zeker weer terug naar schotland. Rosie en haar crew hebben er een echt heel geslaagd event van gemaakt, ze mag trots op haar zelf zijn. 

Voor mijn was het een heel geslaagd event en heb het echt naar mijn zin gehad en zal zeker tegen iedereen zeggen ga volgend jaar naar schotland.